Historia
Przed przybyciem europejskich osadników, Aborygeni i mieszkańcy Wysp Cieśniny Torresa zamieszkiwali większości obszarów kontynentu australijskiego. Posługiwali się kilkudziesięcioma różnymi językami i dialektami, a ich styl życia i tradycje kulturowe różniły się między regionami. Ich złożone systemy społeczne i wysoko rozwinięte tradycje odzwierciedlały głęboką więź z ziemią.
Azjatyccy marynarze i handlarze byli w kontakcie z rdzennymi mieszkańcami Australii przez kilka wieków przed erą europejskiej ekspansji. Niektórzy z nich zawiązali relacje z lokalnymi społecznościami w północnej Australii.
Osadnictwo europejskie
Pierwszy kontakt między Europą a Australią, zarejestrowano w marcu 1606, kiedy to holenderski podróżnik Willem Janszoon nakreślił na mapie zachodnie wybrzeże Półwyspu Cape York w Queensland. W tym samym roku hiszpański odkrywca Luis de Torres Vaez przepłynął cieśninę oddzielającą Australię i Papue Nową Gwineę. W ciągu następnych dwóch stuleci, europejscy badacze i handlarze kontynuowali wyprawy wzdłuż wybrzeży Australii, nazywanej wtedy New Holland. W 1688 roku, William Dampier jako pierwszy brytyjski badacz wylądował na północno-zachodnim wybrzeżu Australii. Dopiero w 1770, inny Anglik, kapitan James Cook, na pokładzie statku Endavour, rozszerzył naukowe wyprawy na południowy Pacyfik.
Wielka Brytania zdecydowała się użyć swoich nowych terenów jako kolonii karnej. Pierwsza flota 11 statków przypłynęła z około 1500 osobami - połowę stanowili skazańcy. Flota przybyła do Sydney w dniu 26 stycznia 1788 roku, i to właśnie ten dzień, co roku jest obchodzony jako Dzień Australii.
W latach 1788 – 1868, około 160 000 więźniów, kobiet i mężczyzn zostało sprowadzonych do Australii. Na początku lat 90. XVIII wieku dołączyli do nich imigranci. Przemysł wełniany i pokłady złota w latach 50. XIX wieku dały impuls kolejnym osadnikom.
Niedobór siły roboczej, bezmiar terenu i bogactwo oparte na rolnictwie, górnictwie i handlu uczyniło Australię krajem ogromnych możliwości.
Narodziny państwa
Związek Australijski został założony w formie federacji w roku 1901 przez sześć stanów. W tamtym czasie ludność napływowa liczyła 3.800.000, podczas gdy rdzennych mieszkańców było około 93 000.
Jednym z pierwszych poczynań nowego państwa było uchwalenie ustawy Immigration Restriction Act 1901, która ograniczała migrację do osób pochodzenia głównie europejskiego. Po II wojnie światowej stopniowo ją likwidowano.
Dzisiaj Australia prowadzi politykę antydyskryminacyjną i jest domem dla ludzi z ponad 200 krajów.
W latach 1900-14 nastąpił wielki postęp w dziedzinie rolnictwa, na ogromna skalę zwiększono możliwości produkcyjne firm.
Wpływ wojny
Pierwsza wojna światowa miała destrukcyjny wpływ na Australię. W 1914 roku męska populacja Australii wynosiła mniej niż 3 mln, a niemal 400 000 mężczyzn zgłosiło swoja chęć uczestnictwa w wojnie. Około 60 000 zginęło, a dziesiątki tysięcy zostało rannych.
Okres międzywojenny cechował się brakiem stabilizacji. Podziały społeczne i gospodarcze zwiększyły się w latach kryzysu, gdy upadło wiele instytucji finansowych.
W czasie II wojny światowej wojska australijskie w dużym stopniu przyczyniły się do zwycięstwa aliantów w Europie, Azji i na Pacyfiku. Pokolenie, które walczyło w czasie wojny wyszło z niej z poczuciem dumy i wiary w możliwości swojego kraju.
Powojenny dobrobyt
Po 1945 r. Australia weszła w okres prosperity. Tuż po wojnie setki tysięcy uchodźców i imigrantów przyjechało do Australii, większość z nich to byli młodzi ludzie chętni do rozpoczęcia nowego życia, pełni energii i wigoru.
Gospodarka rozwijała się bardzo szybko w latach 50. Realizowano wtedy wielkie projekty, takie jak Snowy Mountains Scheme, czyli budowa elektrowni wodnej w południowo-wschodniej części gór Australii.
Ponadto, nastąpiła ekspansja rządowych programów społecznych oraz rozwój telewizji. Melbourne było gospodarzem Igrzysk Olimpijskich w 1956 roku, co zwróciło uwagę całego świata na Australię.
Społeczeństwo
Lata 60. to okres zmian w Australii. Zróżnicowanie etniczne spowodowane powojenną imigracją, przeniesienie zainteresowania Wielkiej Brytanii na Europę, udział w wojnie Wietnamskiej pociągnęły za sobą przemiany polityczne, gospodarcze i społeczne.
W 1967 roku Australijczycy wzięli udział w referendum ogólnokrajowym i opowiedzieli się za przyjęciem ustawy zobowiązującej do uwzględniania Aborygenów w przyszłych spisach powszechnych.
Wieloletnia powojenna dominacja koalicji partii liberalnych i narodowych zakończyła się w 1972 roku, kiedy władzę przejęła australijska Partia Pracy. W kolejnych trzech latach nastąpiły istotne zmiany w systemie społecznym i gospodarczym oraz przeprowadzono szeroko zakrojone reformy w służbie zdrowia, edukacji, w dziedzinie spraw zagranicznych, zabezpieczenia społecznego. Jednak, 1975 roku gubernator generalny obalił rząd, wywołując kryzys konstytucyjny. W kolejnych wyborach, Partia Pracy poniosła klęskę a koalicja liberalno-narodowa rządziła aż do 1983 roku.
Lata 1983 – 1996 to rządy Hawke-Keating. Wprowadzono szereg reform gospodarczych, takich jak deregulacja systemu bankowego i upłynnienie dolara australijskiego. W 1996 roku władzę objął koalicyjny rząd, na czele z Johnem Howardem.
W latach 1998, 2001 i 2004 ponownie wygrywał wybory. Koalicja Liberalno-Narodowa uchwaliła szereg reform, w tym zmiany podatkowe i systemu stosunków gospodarczych. Premier Kevin Rudd przygotowywał Australię do sprostania wyzwaniom przyszłości - w tym do przeciwdziałania zmianom klimatu, wprowadził reformę zdrowia w Australii, popierał inwestycje w edukację i szkolenia zawodowe oraz reformę prawa pracy
- Wersja do druku
- Wyślij znajomemu
